Każdy ma jakieś świąteczne tradycje. Są te odgórnie narzucone, jak ilość i rodzaje potraw, dodatkowe nakrycie dla niespodziewanego gościa albo kompot z suszu… A są też te, które każda rodzina wypracowała sobie sama – i to są te fajniejsze.
Ostatnio przez dłuższy czas byłam dorosła – ogarniałam mieszkanie, gotowałam, robiłam pranie, chodziłam do pracy… Takie tam nudne, codzienne rzeczy. I było tyle tych ważnych spraw do załatwienia, że zupełnie zapomniałam rezerwować czas na rozrywkę albo hobby typu bas i blog. Aż tu pewnego dnia kolega zapytał mnie: „Ej, nie miałaś czasem Don’t Starve?” – owszem, miałam! I od razu zainstalowałam.
Czasem, choćby skały… Hm… Choćby człowiek starał się nie wiadomo, jak – po prostu nic się nie dzieje. To chyba takie cutscene, przerywnik na zakończenie rozdziału, zanim pojawią się kolejne wyzwania.
Może kojarzycie z filmów detektywistycznych korkową tablicę, na której różne elementy układanki są połączone czerwoną włóczką – tak w okresie przedświątecznym wygląda mój mózg od środka, zanim ostatecznie przyporządkuję prezent do osoby. Co zrobić, żeby zminimalizować ryzyko kupienia bubla?
Zwykle na początku listopada byłam już ogarnięta z prezentami. W tym roku jakoś idzie mi opornie, więc nadal jestem w lesie… I tak jak studenci przed sesją, którzy muszą posprzątać zanim siądą do nauki, tak ja, zanim siądę i zacznę szukać prezentów, napiszę najpierw o tym notkę na bloga… 😉
W poprzednim poście wspomniałam Wam, że moja mama z pewnością przestała zaglądać na mojego bloga po tym, jak napisałam, że nie lubię czytać. Dziś opowiem, dlaczego i skąd to się wzięło.
Ostatnio na nic nie miałam siły, dlatego napisanie czegokolwiek na bloga było poza listą rzeczy do zrobienia. Tak sobie pomyślałam, że to nie jest normalne i być może to jakieś jesienne przesilenie, czy coś innego, spowodowanego zmianą pory roku. A skoro ja tak mam, to na pewno gdzieś jest co najmniej jeszcze jedna osoba, która też to przechodzi. Także – piątka! I uporajmy się z tym w końcu.
Lubię robić pranie – to znaczy lubię dlatego, że robi je za mnie pralka i o ile nie wleję płynu do prania w miejsce płynu do płukania to wszystko jest ok. A później trzeba posortować skarpetki…
We wtorek wstaliśmy bardzo wcześnie rano (ja o 4.20, żeby zrobić sobie makijaż i ładnie wychodzić na ewentualnych zdjęciach), bo postanowiliśmy pojechać do Wrocławia. Pobudka o nieludzkiej porze wzięła […]
Są takie stałe punkty mojego dnia, które szczególnie lubię – zazwyczah to te momenty, w których czas płynie trochę wolniej i można skupić się na tym, co zwykle się ignoruje.