Czasem w nocy nie śpię. Co ja gadam! Praktycznie co noc Tomka odcina 5 minut po przyłożeniu głowy do poduszki, a ja leżę przez kolejne 35, bo senna to byłam przed telewizorem, zanim dostałam szturchnięta z pytaniem, czy idziemy spać. Idziemy i zawsze się kończy tak samo – mam niecałą godzinę ekstra, żeby przemyśleć swoje życie, oczywiście z uwzględnieniem najbardziej kłopotliwych momentów.
Akumulatory czasem się wyczerpują. Czasem wolniej, czasem szybciej – kiedy wiele energii wkłada się w zachowanie optymizmu. A kiedy zbyt długo podładowuje się je tylko do 20% zamiast do 100, robi się ciężko – i ja na przykład mam ochotę wtedy trzasnąć drzwiami.
Dziś jest głośno w sieci – dla mnie za głośno. Za dużo bombardowania z każdej strony. Będę musiała się od tego odciąć, żeby zachować jakikolwiek spokój. Ale zanim to nastąpi, sama muszę wylać z głowy to, co się w niej kotłuje.
Strasznie chciałam Wam opowiedzieć o Klubie Otwartej Szuflady. Usiadłam do pisania i… Wydarzyło się dokładnie to, co działo się wcześniej – pustka, wena wyparowała, a zamiast niej pojawiły się znane mi od dawna myśli z kategorii „kto będzie chciał to czytać?” – tego typu myśli towarzyszą mi od dawna. Na szczęście w końcu wiem, jak sobie z nimi poradzić.
Ostatnio pogoda jest coraz bardziej jesienna. Robi się mgliście, powietrze jest rześkie i chłodne… Wychodzę z psem o 7.30 – to godzina, o której parę lat temu wychodziłam do szkoły. Spacerując, mijam dzieci z plecakami i wracam myślami do wszystkich lekcji, na których trzeba było wytrwać- między innymi do lekcji wuefu. Rany, jakie one były bez sensu!
Z pozoru jestem zwykłym człowiekiem. Między 8.00 a 16.00 od poniedziałku do piątku zamieniam się jednak w Człowieka-Handlowca. Co to oznacza? Cóż, w sumie nic, ale chyba według niektórych jest to równoznaczne ze stawaniem się potworem…
Brzmi to okrutnie, ale są ludzie, z którymi celowo nie rozmawiam zbyt często. Czasem są to po prostu znajomi, a czasem osoby, które były mi bliskie, ale ta relacja była zbyt niszcząca. Cechą wspólną dla obu grup jest jedno – świat, wszechświat i wszystkie wymiary sprzysięgły się przeciwko nim.
Na Instagramie jest profil Kobiecej Fotoszkoły, która organizuje #instawtorek. W skrócie: w każdy wtorek wrzucamy zdjęcie na „zadany” temat. I co jakiś czas naszym zadaniem jest to, żeby się przedstawić. Zatem dzisiaj, w nawiązaniu do Instawtorku, mała garstka informacji na mój temat, dzięki którym poznacie mnie trochę lepiej. (A jeśli zostawicie w komentarzu dwa słowa o sobie, to ja też Was poznam – magia internetu!)
Robicie sobie raz na jakiś czas przegląd swojego życia? Takie krótkie podsumowanie, jak to się stało, że jesteście tu, gdzie jesteście? A zdarzyło Wam się pomyśleć, że „kurczę mogłam/mogłem się więcej denerwować/martwić”? No, tak myślałam – mnie też nie. Dlatego, choć w ciągu minionych dni wydarzyły się różne rzeczy (jak to w życiu), wyłuskałam i przedstawiam 5 tych dobrych.
Tak, jestem tym człowiekiem – introwertykiem, który cieszy się, że „wyszło na nasze”, czyli siedzimy w domu. Chyba wszyscy już trochę przyzwyczailiśmy się do tej sytuacji i choć powoli ona przemija, to dalej jest trochę dziwnie. Ale nie da się ukryć, że dostrzegam kilka plusów.